Κειμενα

Κείμενα

Η περιβόητη ρήση του Κίσινγκερ για τους Έλληνες που δεν ειπώθηκε ποτέ

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018


Η βράβευσή του με το Νόμπελ Ειρήνης το 1973 αποτέλεσε για πολλούς ειρηνιστές την αφορμή να υποστηρίξουν ότι τα συγκεκριμένα βραβεία έχασαν την όποια σημασία τους. Άλλωστε τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στο παρελθόν κυρίως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του '70, με αποκορύφωμα την παράνομη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη κάθε δημοκρατικού πολίτη αυτού του πλανήτη.

Ο Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος κυριάρχησε στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ως προεδρικός σύμβουλος εθνικής ασφαλείας και υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Νίξον και Φορντ, είναι ένας από τους πιο «αγαπημένους» πολιτικούς των Ελλήνων, σε βαθμό τέτοιο που του έχουμε αποδώσει μία πασίγνωστη -για εμάς- ρήση, αλλά ταυτόχρονα παντελώς άγνωστη για τον υπόλοιπο κόσμο.

Με μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, εάν κάποιος επιχειρήσει να πληκτρολογήσει με λατινικούς χαρακτήρες το περίφημο ανθελληνικό ρητό του Κίσινγκερ, δεν θα βρει ούτε μία ξένη αξιόπιστη πηγή που να αναφέρεται σ' αυτό. Αντίθετα, εάν κάποιος το πληκτρολογήσει στα ελληνικά, τότε αυτόματα θα του εμφανιστούν δεκάδες ιστοσελίδες (κυρίως τυχάρπαστα blogs) ακροδεξιάς, εθνικιστικής και συνωμοσιολογικής απόχρωσης που υποστηρίζουν τη δήθεν ορθότητά του.

Η υποτιθέμενη δήλωση του Χένρι Κίσινγκερ έχει ως εξής:

Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και για αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετιστεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μην μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ.

Η προπαγάνδα όμως δεν σταματά εδώ. Χαρακτηριστικό στοιχείο της αβασιμότητας του εν λόγω αποφθέγματος είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει η ακριβής ημερομηνία που να ειπώθηκε.

Κατά άλλους, όπως τον δικηγόρο Θ. Σταυρόπουλο που με επιστολή του το 1987 στην Ελευθεροτυπία επιχειρηματολούσε για την ανάγκη επιστροφής των αρχαίων στα γυμνάσια, ειπώθηκε το 1973, αμέσως μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου. Για άλλους πάλι, ειπώθηκε το 1974 σε ομιλία του στο Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο της Νέας Υόρκης, ενώ κατά την Λιάνα Κανέλλη, τότε δημοσιογράφο και εκδότρια του περιοδικού «Νέμεσις», ειπώθηκε το 1994 στη βράβευσή του από αμερικανούς επιχειρηματίες.

Ως πηγή της μάλιστα, η Λ. Κανέλλη επικαλέστηκε δημοσίευμα της αγγλόφωνης τουρκικής εφημερίδας «Turkish Daily News» (17/2/1997) το οποίο βέβαια, όπως ομολόγησε αμήχανα και η ίδια εκ των υστέρων, ακόμη αναζητείται στα γραφεία της εφημερίδας ή και την ηλεκτρονική της έκδοση.




Το δυστύχημα είναι πως σε αυτή την απάτη του διαδικτύου έπεσαν θύματα και άνθρωποι της διανόησης που τίμησαν και τιμούν τα ελληνικά γράμματα όπως ο καθηγητής, Χρήστος Γιανναράς, ο δημοσιογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης, Μάριος Πλωρίτης, ή ακόμα και ο Λάκης Λαζόπουλος μέσα από τις σατιρικές εκπομπές του.

Όσο για την αιτία που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον αυτή η φράση, ήταν είτε για λόγους ιδεολογικούς (ως επί το πλείστον ακροδεξιάς) είτε ήταν ως επιχείρημα για εκείνους που εναντιώνονταν στο διαχωρισμό κράτους-Εκκλησίας, μιας και ο Κίσινγκερ «αναφέρθηκε» τάχα στο θρήσκευμα.

Πάντως, παρά την επίσημη παταγώδη διάψευση του, το περιβόητο απόφθεγμα του 94χρονου κυνικού διπλωμάτη εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

(Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μύθο της δήλωσης Κίσινγκερ, διαβάστε τα τρία σχετικά άρθρα του γλωσσολόγου Νίκου Σαραντάκου εδώ, εδώ, και εδώ).

Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo