Κειμενα

Κείμενα

Η «Μαύρη Διεθνής» των νεοναζί στην Ευρώπη

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019

Η «Μαύρη Διεθνής» των νεοναζί στην Ευρώπη

«Έχοντας ήδη διακηρύξει πως προβλέπουμε [sic] σ' έναν διακρατικό – ποτέ διεθνιστικό – εθνικοσοσιαλισμό όλων των λευκών, [...] συνεχίζουμε με τη διασαφήνισι αυτής της θέσεως και προσφέρουμε στον αναγνώστη μας, ένα βασικό κείμενο, σχετικό με τη θέσι μας αυτή: τη διακήρυξι της Βαρκελώνης».

Το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι σημερινό. Αποτελούσε μία από τις πρώτες ιδεολογικές διακηρύξεις της Χρυσής Αυγής που δημοσιεύθηκε το 1981 στο ομώνυμο περιοδικό της οργάνωσης. Ήταν η επίσημη προσχώρησή της στη ναζιστική-εθνικοσοσιαλιστική «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη», τη μαύρη εκείνη Διεθνή που στέγαζε τους απανταχού νεοναζί σε όλη την Ευρώπη.

Το εξώφυλλο του περιοδικού της νεοναζιστικής οργάνωσης, δεν άφηνε περιθώρια για αμφισβήτηση: ένας αξιωματικός των SS, δύο σβάστικες και τίτλος «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξις».

Στις υπόλοιπες σελίδες του ίδιου τεύχους, ακολουθούσαν αναλύσεις για την «άρια φυλή», τις «νεγροποιήσεις», τους «υπανθρώπους Εβραίους», την «ευγονική πολιτική για τη σωτηρία των λευκών λαών», τις «αντιφυσικές τάσεις-ομοφυλοφιλία», τη φυλάκιση του Ρούντολφ Ες και πλήθος άλλων εθνικοσοσιαλιστικών θέσεων.


Από τη «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη» στη «Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία»


Η «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη» ιδρύθηκε το 1951, ως αποτέλεσμα διάσπασης μιας προηγούμενης πανευρωπαϊκής νεοναζιστικής συμμαχίας, του «Europäische Soziale Bewegung» (ESB), επειδή η τελευταία δεν ήταν αρκετά «ριζοσπαστική» στα ζητήματα της «υπεράσπισης της βιολογικής ακεραιότητας των λευκών ευρωπαϊκών λαών και του αντικομμουνισμού». Οι διαφωνούντες λοιπόν, προχώρησαν στη δική τους συνδιάσκεψη, τον Σεπτέμβριο του 1951 στη Ζυρίχη.

Η διακήρυξή της, ήταν πλέον απόλυτα σαφής: καλούσε σε «πόλεμο ενάντια στους μπολσεβίκους Μογγόλους και τους καπιταλιστές νέγρους, στο καθήκον του λευκού ανθρώπου για την φυλετική επιβίωση και το Aufartung», δηλαδή τη «φυλετική βελτίωση».

Το λογότυπο της «Νέας Ευρωπαϊκής Τάξης»
Το λογότυπο της «Νέας Ευρωπαϊκής Τάξης»

Μετά τη Ζυρίχη, ακολούθησαν συνδιασκέψεις της «NEO» («New European Order») στο Παρίσι (1953), εκ νέου τη Ζυρίχη (1960, 1962), το Μιλάνο (1965, 1967), τη Βαρκελώνη (1969), τη Λυών (1972, 1974) και ξανά τη Βαρκελώνη (1977, 1979).

To 1979, η «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη» έδωσε στη δημοσιότητα τη «Διακήρυξη της Βαρκελώνης», προϊόν της 14ης συνδιάσκεψής της, με συμμετοχές νεοναζιστών από όλο τον κόσμο. Ένα χρόνο μετά, τον Δεκέμβριο του 1980, ο Νίκος Μιχαλολιάκος θα ξεκινήσει την έκδοση του περιοδικού «Χρυσή Αυγή», με υπότιτλο «Εθνικοσοσιαλιστική Περιοδική Έκδοσις». Παρών, και ο αγκυλωτός σταυρός.

Μετά την έκδοση του εντύπου, αντιπροσωπεία της Χρυσής Αυγής ταξίδεψε στη Βαρκελώνη, όπου συμμετείχε στην 15η συνδιάσκεψη της «Νέας Ευρωπαϊκής Τάξης», υπογράφοντας τη νέα επικαιροποιημένη διακήρυξη.  Σ' αυτή, γίνεται αναφορά «στον ρόλο της Ελλάδος ως φραγμού στις διεισδύσεις των Ασιατικών ορδών στην Ευρώπη» ενώ εκφράζεται και η αλληλεγγύη «προς τους ανά τον κόσμο φυλακισμένους εθνικοσοσιαλιστάς και προς τους Έλληνες συναγωνιστές που αντιμετωπίζουν την κρατική τρομοκρατία». Η ναζιστική εγκληματική οργάνωση ήταν και επίσημα, μέλος της μαύρης νεοναζιστικής Διεθνούς.

Τρεις δεκαετίες αργότερα, και πιο συγκεκριμένα στις 4 Φεβρουαρίου 2015, νεοναζιστικά κόμματα και οργανώσεις απ' όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Χρυσής Αυγής, ίδρυσαν την πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία «Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία» («Alliance for Peace and Freedom« ή αλλιώς «APF»), η οποία αποτελούσε συνέχεια της πανευρωπαϊκής κίνησης «Ευρωπαϊκό Εθνικό Μέτωπο» («European National Front»), που ιδρύθηκε το 2004 από τον Ρομπέρτο Φιόρε και διαλύθηκε το 2009.

Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω «Συμμαχία» είχε ξεκινήσει με πρωτοβουλία της ελληνικής νεοναζιστικής οργάνωσης, δύο χρόνια μετά, οι ευρωπαίοι νεοναζί την απέπεμψαν, με αποτέλεσμα να βάλουν ενοικιαστήριο στα κεντρικά τους γραφεία στις Βρυξέλλες τα οποία είχαν μετονομαστεί σε «Κέντρο Γιώργος και Μάνος», προς τιμήν των νεκρών Φουντούλη και Καπελώνη. Βασικός λόγος της λήξης της συνεργασίας τους, ήταν η διακοπή της χρηματοδότησής τους από την αρμόδια επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου.

Για όσο καιρό, η χρηματοδότησή τους συνεχιζόταν κανονικά, οι ομογάλακτοι του Νίκου Μιχαλολιάκου δεν είχαν κανένα πρόβλημα με τις δικαστικές εκκρεμότητές του. Όταν όμως κινήθηκαν οι διαδικασίες για την επανεξέτασή της, εκείνοι πήραν αποστάσεις και τον εγκατέλειψαν. 

Πλέον, στο ΔΣ του Ιδρύματος του «APF» αναφέρεται ως έλληνας αντιπρόσωπος ο Γεώργιος Δημητρούλιας, πρώην στέλεχος της Χρυσής Αυγής και νυν υποστηρικτής του ακροδεξιού κόμματος «Εθνικό Μέτωπο», με στενές σχέσεις με τους ουκρανούς φασίστες του κόμματος «Svoboda».

Ο Μιχαλολιάκος μαζί με τον γερμανό νεοναζιστή, Udo Voigt, και τον ιταλό νεοφασίστα, Roberto Fiore
Ο Μιχαλολιάκος μαζί με τον γερμανό νεοναζιστή, Udo Voigt, και τον ιταλό νεοφασίστα, Roberto Fiore


Τα νεοναζιστικά κόμματα στην Ευρώπη


Το φάντασμα της ακροδεξιάς πλανάται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πολλά κόμματα με σημαία την αντιμεταναστευτική τους ρητορική έχουν καταλάβει θέσεις εξουσίας ενώ άλλα έχουν αυξήσει τρομακτικά τα ποσοστά τους, απειλώντας τις παραδοσιακές δυνάμεις της φιλελεύθερης Δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας.

Παρόλ' αυτά, η παρούσα έρευνα δεν επικεντρώνεται σε ακροδεξιά κόμματα όπως αυτό της Λεπέν στη Γαλλία, του Σαλβίνι στην Ιταλία, του Βίλντερς στην Ολλανδία ή άλλων αστικών ξενοφοβικών κομμάτων που αποτελούν τη λεγόμενη «light» ακροδεξιά αλλά στα αμιγώς νεοναζιστικά, εξτρεμιστικά και υπερεθνικιστικά κόμματα που ακόμη και σήμερα θεωρούνται «αδελφά» κόμματα της Χρυσής Αυγής και ανήκουν στη «μαύρη ευρωπαϊκή διεθνή» της «Συμμαχίας για την Ειρήνη και την Ελευθερία».

Γερμανία

Στη «μήτρα» του ναζισμού, η ακροδεξιά εισήλθε στη Βουλή έπειτα από 70 χρόνια. Στις τελευταίες εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου 2017, το ξενοφοβικό «AfD» («Εναλλακτική για τη Γερμανία») έλαβε ποσοστό 12,6% (5.878.115 ψήφους) και 94 έδρες, όντας αυτή τη στιγμή το τρίτο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στη Γερμανία.

Ωστόσο, εκτός από τους αποκαλούμενους «ναζί της διπλανής πόρτας» του AfD, υπάρχουν και οι πραγματικοί ναζί, εκείνοι που δηλώνουν ευθέως γνήσια πνευματικά τέκνα του Γ' Ράιχ και του Αδόλφου Χίτλερ. Πρόκειται για το νεοναζιστικό «NPD» («Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας»), ένα κόμμα που μετρά 55 χρόνια από την ίδρυσή του. Πριν δύο μήνες, το NPD βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας εξαιτίας της οργάνωσης πολιτοφυλακών εναντίον μεταναστών στην πόλη Άμπεργκ, 60 χιλιόμετρα ανατολικά της Νυρεμβέργης.

Οπαδοί του νεοναζιστικού NPD
Οπαδοί του νεοναζιστικού NPD

Στις εκλογές του 2017 έλαβε μόλις 0,1%. Όμως, στις ευρωεκλογές του 2014, το NPD έλαβε ποσοστό 1,03% (300.815 ψήφους) εκλέγοντας έναν ευρωβουλευτή, τον πρώην αρχηγό του κόμματος, Ούντο Βόιτ. Ο ίδιος, όπως και όλα τα στελέχη του NPD, δεν έχουν κρύψει ποτέ την πίστη τους στον εθνικοσοσιαλισμό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η απόπειρα του κόμματος να προτείνει το 2007 το Νόμπελ Ειρήνης στον υπαρχηγό του Χίτλερ, Ρούντολφ Ές, χαρακτηρίζοντάς τον «μάρτυρα». Μάλιστα, ο Βόιτ σε δημόσια ομιλία του προς τους υποστηρικτές του NPD, μιλούσε μπροστά από ένα πανό που απεικόνιζε τον Ές.

Ένα άλλο περιστατικό με πρωταγωνιστή τον Βόιτ, το οποίο είχε σηκώσει και θύελλα αντιδράσεων, ήταν η προώθηση μιας προκλητικής αφίσας του κόμματος εν μέσω προεκλογικής περιόδου τον Σεπτέμβριο του 2011. Σ' αυτή, ο τότε αρχηγός του νεοναζιστικού κόμματος απεικονιζόταν πάνω σε μία μηχανή με κεντρικό σύνθημα «Δώστε γκάζι!» («Gas geben!»), μόνο που το gas εκτός από γκάζι, σημαίνει και αέριο. Για το περιεχόμενο της αφίσας που παρέπεμπε ξεκάθαρα στους θαλάμους αερίων των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί, είχαν προβεί σε μηνύσεις οργανώσεις συγγενών των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Το δικαστήριο ωστόσο, αποφάσισε ότι το σύνθημα ήταν... αμφίσημο κι έτσι οι αφίσες παρέμειναν στους γερμανικούς δρόμους.

Την ίδια εποχή, ένα άλλο στέλεχος του NPD, ο ακτιβιστής της «ακροδεξιάς», Thorsten Heise, είχε αποκαλύψει στην εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου, «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα», τις διασυνδέσεις του γερμανικού νεοναζιστικού κόμματος με αντίστοιχα ελληνικά ακροδεξιά κόμματα.

Έχω προσωπικές επαφές με τον ΛΑ.Ο.Σ και με την Χρυσή Αυγή και με διάφορες πατριωτικές συμμαχίες, και έχω την αίσθηση πως και στην Ελλάδα, θα έπρεπε κάποτε να δημιουργηθεί, ένα μεγάλο δεξιό κόμμα, που θα δώσει στέγη και στους ριζοσπαστικούς αλλά και στους συντηρητικούς. Αν είχε αυτό το κόμμα ένα εθνικό και σοσιαλιστικό πρόγραμμα, θα ήταν πιστεύω κάτι καλό για την Ελλάδα. [...] Το ΛΑ.Ο.Σ είναι πολύ συντηρητικό, η Χρυσή Αυγή είναι περισσότερο εθνικοσοσιαλιστική και οι πατριωτικές συμμαχίες, έχουν οι περισσότερες, τη δική τους τοπική οργάνωση, αλλά βρίσκονται στον σωστό δρόμο. Πιστεύω πως αυτά τα πατριωτικά τοπικά σωματεία, θα δυναμώσουν πολύ τα επόμενα χρόνια...

Τον Ιανουάριο του 2017, το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας, μολονότι παραδέχθηκε ομοιότητες του NPD με το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ, απέρριψε την πρόταση των 16 ομοσπονδιακών κρατιδίων της χώρας να τεθεί το NPD εκτός νόμου λόγω έλλειψης στοιχείων...

(Αριστερά) O Udo Voigt μπροστά σε πανό του Ρούντολφ Ές (Δεξιά) Η αφίσα με το σύνθημα «Δώστε γκάζι!» που παρέπεμπε στους θαλάμους αερίων των στρατοπέδων συγκέντρωσης
(Αριστερά) O Udo Voigt μπροστά σε πανό του Ρούντολφ Ές (Δεξιά) Η αφίσα με το σύνθημα «Δώστε γκάζι!» που παρέπεμπε στους θαλάμους αερίων των στρατοπέδων συγκέντρωσης

Ιταλία

Σε λίγες ημέρες, συμπληρώνεται ένας χρόνος από το σχηματισμό της συγκυβέρνησης μεταξύ του Κινήματος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκα, μιας λαϊκίστικης συγκυβέρνησης με ξεκάθαρα νεοφασιστικά χαρακτηριστικά. Ο πρόεδρος της Λέγκα και υπουργός Εσωτερικών της χώρας, Ματτέο Σαλβίνι, είναι αρχηγός ενός ακροδεξιού και ρατσιστικού κόμματος που θέλει βαθμιαία να μετατρέψει την Ιταλία σε μία φασιστική χώρα.


Παρόλ' αυτά, όπως στην περίπτωση του NPD στη Γερμανία, έτσι και στην Ιταλία υπάρχουν κόμματα με πολύ πιο ακραίες φασιστικές θέσεις που κάνουν τον Σαλβίνι να μοιάζει με μετριοπαθή. Τα κόμματα αυτά είναι η «Forza Nuova» και η «CasaPound».

Τον Αύγουστο του 1980, μετά την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης για την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια, δύο εκ των δραστών της νεοφασιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης «NAR» («Ένοπλοι Επαναστατικοί Πυρήνες») διέφυγαν στο Λονδίνο, όπου και παρέμειναν μέχρι το 1999, με την ιδιότητα των πολιτικών προσφύγων. Ήταν ο Ρομπέρτο Φιόρε και ο Μάσσιμο Μορσέλλο, συνιδρυτές της Forza Nuova.

Η Forza Nuova («Νέα Δύναμη») ιδρύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1997, σε μία συνάντηση σε προάστιο του Λατίου που διοργανώθηκε από τον επικεφαλής μιας ναζιστικής ροκ μπάντας, Φραντσέσκο Παλοττίνο. Από τότε μέχρι σήμερα, αρχηγός της είναι ο Ρομπέρτο Φιόρε, ένας πολιτικός με μακρά διαδρομή στο χώρο της εθνικιστικής και ριζοσπαστικής Άκρας Δεξιάς.

H νεοφασιστική οργάνωση έχει σαν πρότυπο ηγέτη τον «γενάρχη» του φασισμού, Μπενίτο Μουσολίνι. Έχει κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στους μετανάστες, τους ομοφιλόφιλους, τη Μαφία και τις μασονικές στοές, αντιτίθεται στις εκτρώσεις, διατηρεί άριστες σχέσεις με τους νεοναζί του ουκρανικού «Svoboda» -παλαιότερα και με τη Χρυσή Αυγή-  και έχει ως αυτοσκοπό τη βία. Τον περασμένο Ιανουάριο, δύο ρεπόρτερ της ιταλικής εφημερίδας «L' Espresso», έπεσαν θύματα βίαιου ξυλοδαρμού από μέλη του κόμματος στο κοιμητήριο Verano, στη Ρώμη.

Φασίστες υποστηρικτές της Forza Nuova
Φασίστες υποστηρικτές της Forza Nuova

Στις τελευταίες εθνικές εκλογές του Μαρτίου 2018, η Forza Nuova κατέβηκε με ένα συνασπισμό μικρότερων εθνικιστικών κομμάτων, λαμβάνοντας 0,38%. Το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει σημειώσει σε εκλογική αναμέτρηση ήταν στις ευρωεκλογές του 2004, πάλι υπό συνασπισμό φασιστικών κομμάτων, όπου συγκέντρωσε 1,23%, εκλέγοντας μία ευρωβουλευτή, την Αλεσσάντρα Μουσολίνι, εγγονή του ιταλού δικτάτορα και μετέπειτα βουλευτίνα τoυ κόμματος «Forza Italia» του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ένα ακόμα νεοφασιστικό κίνημα του οποίου η δημοτικότητα αυξήθηκε ραγδαία τα τελευταία χρόνια, είναι η CasaPound, το όνομα της οποίας προέρχεται από τον διάσημο αμερικανό φιλοναζιστή ποιητή, Έζρα Πάουντ.

Η CasaPound ιδρύθηκε το 2003, μέσα από την κατάληψη ενός κρατικού κτιρίου μιας μικρής γειτονιάς της Ρώμης, του Εσκουιλίνο. Έκτοτε, οι διαδηλώσεις και καταλήψεις κτιρίων πολλαπλασιάστηκαν και σήμερα μετρά περίπου 6.000 μέλη. Το νεοφασιστικό κόμμα όμως φαίνεται πως έχει επηρεαστεί και από τον βρετανό φασίστα, Όσβαλντ Μόσλι, αφού το λογότυπο της Νεολαίας του κόμματος «Blocco Studentesco» είναι παρεμφερές με εκείνο της «Βρετανικής Ένωσης Φασιστών» την περίοδο 1932-1940.

Το 2017, είχε προκαλέσει αίσθηση η ανακοίνωσή του κόμματος στην οποία εναπέθετε τις ελπίδες στην εκλογή του Ματτέο Σαλβίνι ως πρωθυπουργού της Ιταλίας. Ο γραμματέας του κόμματος, Σιμόνε ντι Στέφανο, είχε εκφράσει την υποστήριξή του και στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας παράλληλα να κλείσει τις αμερικανικές βάσεις στη χώρα.

Μέλη της CasaPound συμμετείχαν και στην τελευταία πορεία που διοργάνωσε η Χρυσή Αυγή στη μνήμη των δύο νεκρών χρυσαυγιτών, Γιώργου Φουντούλη και Μάνου Καπελώνη. Στις πρόσφατες εκλογές του Μαρτίου 2018, τερμάτισε στη 10η θέση λαμβάνοντας ποσοστό 0,95%, δηλαδή 312.432 ψήφους.

Ιταλοί νεοφασίστες σε διαδήλωση της CasaPound
Ιταλοί νεοφασίστες σε διαδήλωση της CasaPound

Ηνωμένο Βασίλειο

Η επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, οφειλόταν σε ένα μεγάλο βαθμό στην προεκλογική εκστρατεία του δεξιού ευρωσκεπτικιστή ευρωβουλευτή και πρώην ηγέτη του «UKIP», Νάιτζελ Φάρατζ. Για πολλούς όμως, ο Φάρατζ δεν είναι παρά ένας θατσερικός συντηρητικός εθνικιστής που αποχώρησε από το Συντηρητικό Κόμμα.

Στη «Γηραιά Αλβιώνα», το κόμμα εκείνο που εκπροσωπεί το νεοφασισμό-νεοναζισμό και θεωρείται συνεχιστής της «Βρετανικής Ένωσης Φασιστών» του Μόσλι, είναι το «BNP» («Βρετανικό Εθνικό Κόμμα»).

Το BNP ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1982 από τον σκληροπυρηνικό νεοναζιστή, Τζον Τύνταλ. 
Κατά τη δεκαετία του '80, το κόμμα σημείωνε ποσοστά της τάξης του 0,01 με 0,1% και γι' αυτό, το 1992, ο Τύνταλ αποφάσισε να μην επικεντρωθεί περαιτέρω στο κομμάτι των εκλογών αλλά σε αυτό του δρόμου, ιδρύοντας την ναζιστική τρομοκρατική οργάνωση «Combat 18», παράρτημα της οποίας εξαρθρώθηκε πρόσφατα και στην Ελλάδα.

Επί προεδρίας Τύνταλ, το BNP ήταν ένα καθαρά νεοναζιστικό κόμμα που τασσόταν υπέρ της ευγονικής, της αρίας φυλής και αρνούταν το Ολοκαύτωμα. Με την ανάληψη της προεδρίας του Νικ Γκρίφιν όμως, το κόμμα άρχισε να εκμοντερνίζεται, παράδειγμα που ακολούθησε αρκετά χρόνια αργότερα και η Μαρίν Λεπέν, με σκοπό την «φιλελευθεροποίηση» του κόμματος. Αυτή η αλλαγή, που είχε βέβαια περισσότερο επικοινωνιακά χαρακτηριστικά, είχε σαν αποτέλεσμα το BNP να λάβει στις ευρωεκλογές του 2004 και του 2009, 4,9% και 6,3% αντίστοιχα.


Ωστόσο, στις τελευταίες ευρωεκλογές του 2014, βυθίστηκε στο 1,09%, κι έτσι ο Γκρίφιν αποπέμφθηκε κακήν κακώς από το BNP, κατηγορούμενος από τους πρώην συντρόφους του ως «ενορχηστρωτής της διχόνοιας» εντός του κόμματος. Ήταν εκείνη η εποχή που, ενώ η ηγεσία της Χρυσής Αυγής βρισκόταν στη φυλακή, ο Γκρίφιν εξέφραζε την αμέραστη συμπαράστασή του στη νεοναζιστική οργάνωση.

Από τότε, τα ηνία του νεοφασιστικού βρετανικού κόμματος ανέλαβε ο Άνταμ Γουόλκερ, ένας σκληρός εθνικιστής ο οποίος στο παρελθόν είχε αποκαλέσει τη χώρα του «πολυπολιτισμική χαβούζα» και είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και σε 12 μήνες αφαίρεση της άδειας οδήγησης για εκφοβισμό 10χρονων μαθητών.

O Nick Griffin σε αντι-ισλαμική διαδήλωση του BNP
O Nick Griffin σε αντι-ισλαμική διαδήλωση του BNP

Γαλλία

Στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του Μαΐου 2017, το ακροδεξιό «Εθνικό Μέτωπο» («Front National») της Μαρίν Λεπέν, που πριν ένα χρόνο μετονομάστηκε σε «Εθνικός Συναγερμός» («Rassemblement National»), βρέθηκε μία ανάσα από την εξουσία, λαμβάνοντας ποσοστό 21,7%.

Τα τελευταία χρόνια, το πάλαι ποτέ σκληρό νεοφασιστικό κόμμα προσπαθεί να μετατραπεί σε ένα κόμμα συντηρητικό με κυρίαρχη ιδεολογία τον οικονομικό εθνικισμό. Στα δεξιά της ωστόσο, υπάρχει ένας πολιτικός που δεν ντρέπεται να αποκαλεί τον εαυτό του «φασίστα» και αυτός δεν είναι άλλος από τον πατέρα της, Ζαν-Μαρί Λεπέν.

Ο 90χρονος πρώην ηγέτης του «Εθνικού Μετώπου», είναι πλέον αρχηγός του μικρού προσωποπαγούς νεοναζιστικού κόμματος «Comités Jeanne», το οποίο έχει ως κεντρικό σλόγκαν το «Jeanne, au secours!» («Ιωάννα, βοήθα!»), όνομα που εμπνεύστηκε από την γαλλίδα ηρωίδα, Ιωάννα της Λωρραίνης, γνωστή και ως Ζαν ντ' Αρκ.

Ο Ζαν-Μαρί Λεπέν, κουμπάρος στο δεύτερο γάμο του ακροδεξιού βουλευτή της ΝΔ, Μάκη Βορίδη, δηλώνει αμετανόητος εθνικοσοσιαλιστής και αντισημίτης. Η δήλωσή του το Μάιο του 2015 ότι το Ολοκαύτωμα ήταν «μία λεπτομέρεια της ιστορίας», ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο η κόρη του, Μαρίν, τον απέπεμψε από το κόμμα. Παρόλ' αυτά, ο ίδιος στάθηκε στο πλευρό της στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ο Λεπέν έχει εκφραστεί με θετικά σχόλια και για το γάλλο στρατάρχη, Φιλίπ Πεταίν, αρχηγό του Κράτους του Βισύ στα χρόνια της Κατοχής της Γαλλίας από τους Ναζί.

Ο Ζαν-Μαρί Λεπέν
Ο Ζαν-Μαρί Λεπέν

Σε αντίθεση με την κόρη του που όπως λέει δεν θέλει να έχει σχέση με τη Χρυσή Αυγή, ο Λεπέν ως ευρωβουλευτής, διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με το νεοναζιστικό μόρφωμα. Σε παλαιότερες του δηλώσεις, είχε αναφέρει ότι «η Χρυσή Αυγή είναι ο μοχλός που θα θέσει σε κίνηση όλη την Ευρώπη» και προσέθετε:


Εγώ τους Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής τους ξέρω. Τους σφίγγω το χέρι. Ξεχωρίζουν. Και χαίρομαι γιατί όταν χαιρετάω τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι άλλοι εκνευρίζονται. 

Βέλγιο

Στο Βέλγιο, υπάρχει αρκετά γόνιμο έδαφος για τη δημιουργία νεοφασιστικών και νεοναζιστικών οργανώσεων. Στην πατρίδα του παρασημοφορημένου από τον Χίτλερ στρατηγό Ντεγκρέλ, υπάρχουν δύο μεγάλες γλωσσικές κοινότητες οι οποίες γεωγραφικά αλλά και ιδεολογικά, απέχουν παρασάγγας: από τη μία, οι ολλανδόφωνοι Φλαμανδοί που καλύπτουν το βόρειο μισό της χώρας και από την άλλη, οι γαλλόφωνοι Βαλόνοι που κατοικούν στο νότιο τμήμα της χώρας και τις Βρυξέλλες.

Στη Βαλονία, οι σοσιαλιστές και οι οικολόγοι είναι δύο φορές ισχυρότεροι σε σχέση με τη Φλάνδρα, ενώ στη Φλάνδρα, η Άκρα Δεξιά είναι τρεις φορές ισχυρότερη σε σύγκριση με τη Βαλονία.

Την απόσχιση της Φλάνδρας από το ομοσπονδιακό βελγικό κράτος., επιθυμούν αρκετές εθνικιστικές οργανώσεις με ισχυρότερη τη «Vlaams Belang» («Φλαμανδικό Συμφέρον»), που στις τελευταίες εκλογές του Μαΐου 2014 έλαβε ποσοστό 3,67%.

Υπάρχουν όμως και μικρότερες οργανώσεις, ακόμα πιο ακροδεξιές, με σαφή νεοναζιστικά χαρακτηριστικά, όπως το «Nation Movement» ή επί το γαλλικότερον, «Mouvement Nation». Το Nation δημιουργήθηκε το 1999 και παρά τη γενική απόφαση του κινήματος να διαλυθεί οριστικά το 2008, συνεχίζει όχι μόνο τη δραστηριότητά του υπέρ της ανεξαρτητοποίησης των Φλαμανδών, αλλά αποτελεί και μέλος της νεοναζιστικής Συμμαχίας APF.

Διαθέτει επίσης δικό του ενημερωτικό κανάλι στο YouTube, δική του εφημερίδα και άλλα μέσα προώθησης της εθνικιστικής του προπαγάνδας.

Βέλγοι υποστηρικτές του Nation
Βέλγοι υποστηρικτές του Nation

Δυτική Ευρώπη (Ουγγαρία – Σλοβακία – Τσεχία)

Μία από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία ο πρωθυπουργός της εφαρμόζει ακραία αντιμεταναστευτική πολιτική αλλά παρόλ' αυτά προέρχεται από το λεγόμενο κεντροδεξιό χώρο, είναι η Ουγγαρία.

Με την έξαρση του προσφυγικού ζητήματος, ο πρωθυπουργός της χώρας, Βίκτορ Όρμπαν, έχει αναβιώσει αρκετές θέσεις του νεοναζισμού με αποτέλεσμα οι «σύντροφοί» του στο «Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα» να θέλουν να τον αποπέμψουν. Κι όμως, αν για κάποιους το «Fidesz» του Όρμπαν φαντάζει το πιο ακροδεξιό εθνικιστικό κόμμα της χώρας των Μαγυάρων, σίγουρα ξεχνούν το «Jobbik», ένα από τα ισχυρότερα νεοναζιστικά και αντισημιτικά κόμματα στην Ευρώπη.

Κατά την Agnes Heller, φιλόσοφο και επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, το Jobbik «δεν υπήρξε ποτέ νεοναζιστικό κόμμα, παρά μόνο ακροδεξιό και ρατσιστικό». Από το 2016 μάλιστα, στην προσπάθειά του να προβάλει ένα πιο μετριοπαθές προφίλ, ακολουθώντας τα χνάρια της Λεπέν και του Γκρίφιν, άρχισε να προωθεί ένα νέο είδος πολιτικής, τον «μοντέρνο συντηρητισμό». Όμως, η συνεχής ρητορική του εναντίον των Εβραίων, των μεταναστών, των Ρομά και των ομοφυλοφίλων δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

Στις τελευταίες εκλογές του Απριλίου 2018, το Jobbik κατέλαβε τη δεύτερη θέση συγκεντρώνοντας 19,06%, ποσοστό λίγο χαμηλότερο απ' αυτό των εκλογών του 2014 (20,22%).

Διαδήλωση οπαδών του νεοναζιστικού Jobbik
Διαδήλωση οπαδών του νεοναζιστικού Jobbik

Ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά νεοναζιστικά κόμματα της Ευρώπης, είναι και αυτό του εξτρεμιστή, Μαριάν Κοτλέμπα «Λαϊκό Κόμμα Η Σλοβακία μας», που στις τελευταίες εθνικές εκλογές του Μαρτίου 2016, έλαβε ποσοστό 8% με περισσότερους από 200.000 ψηφοφόρους, όντας αυτή τη στιγμή η πέμπτη μεγαλύτερη δύναμη της χώρας.

Η ενδυμασία των στελεχών του νεοναζιστικού κόμματος, θυμίζει κάτι σε παραστρατιωτική οργάνωση ή πολιτοφυλακή. Ως αρνητής του Ολοκαυτώματος, ο Κοτλέμπα έχει προκαλέσει ουκ ολίγες φορές με τις αντισημιτικές του δηλώσεις ενώ από το κόμμα του δεν λείπουν και τα ακραία ρατσιστικά σχόλια κατά των Ρομά, τους οποίους χαρακτηρίζουν ως «παράσιτα».

Νεοναζιστική παρέλαση του κόμματος του Μαριάν Κοτλέμπα (πρώτος απ' το κέντρο) με ομοιόμορφες στολές που θυμίζουν τάγματα εφόδου
Νεοναζιστική παρέλαση του κόμματος του Μαριάν Κοτλέμπα (πρώτος απ' το κέντρο) με ομοιόμορφες στολές που θυμίζουν τάγματα εφόδου

Στην Τσεχία από την άλλη, παρά το γεγονός ότι το αντιμεταναστευτικό κόμμα «SPD» («Ελευθερία και άμεση δημοκρατία») αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη δύναμη με 10,6%, οι νεοναζί δεν έχουν καταφέρει να καταγράψουν ανάλογη αύξηση των ποσοστών τους. Στις τελευταίες εκλογές του Οκτωβρίου 2017, έλαβαν το πενιχρό 0,20%.

Το «Workers' Party of Social Justice» («Εργατικό Κόμμα Κοινωνικής Δικαιοσύνης») ή αλλιώς «DSSS» είναι ένα κόμμα που το 2010 είχε τεθεί εκτός νόμου εξαιτίας των βίαιων επιθέσεων εναντίον μειονοτήτων. Μετά τη νομιμοποίησή του άλλαξε ονομασία, τροποποίησε ελαφρώς το πολιτικό του πρόγραμμα αλλά συνέχισε να διατηρεί τις ίδιες ακραίες θέσεις.

Μερικές απ' αυτές, είναι η επαναφορά της θανατικής ποινής, η ποινικοποίηση της «σεξουαλικής παρέκκλισης», συμπεριλαμβανομένης της ομοφυλοφιλίας, η κατάργηση του συμφώνου συμβίωσης και η μείωση των δικαιωμάτων για τους ξένους διωκόμενους με την παράλληλη θέσπιση απάνθρωπων μορφών τιμωρίας.

Τσέχοι νεοναζί στην εθνικιστική διαδήλωση στο Μπρνο
Τσέχοι νεοναζί στην εθνικιστική διαδήλωση στο Μπρνο

Ένας λόγος όμως για τον οποίο θα θυμόμαστε για πάντα τους τσέχους νεοναζί, είναι μία από τις εμβληματικότερες φωτογραφίες της παγκόσμιας ιστορίας που τραβήχτηκε το 2017 στην πόλη Μπρνο. Εκεί, κατά τη διάρκεια μιας εθνικιστικής διαδήλωσης, ένα κοριτσάκι 16 ετών, η Λούσι Μυσλίκοβα, στάθηκε ατάραχη μπροστά σε έναν ξυρισμένο νεοναζί και αψηφώντας το συγκεντρωμένο πλήθος των διαδηλωτών, χάρισε στην ανθρωπότητα μία από τις σημαντικότερες στιγμές αντίστασης στο φασισμό.


Ρουμανία

Τέλος, μία από τις επίσης πιο σκληροπυρηνικές οργανώσεις που αναδύθηκαν ραγδαία τα τελευταία χρόνια, είναι η νεοναζιστική «Noua Dreaptă» («Νέα Δεξιά»).

Η «Νέα Δεξιά» είναι μία υπερεθνικιστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 2000 αλλά αναγνωρίστηκε επίσημα ως πολιτικό κόμμα, δεκαπέντε χρόνια μετά. Αποτελεί μέλος της «μαύρης διεθνούς» των νεοναζί στην Ευρώπη και διατηρεί επαφές με δεκάδες νεοναζιστικές οργανώσεις. Όπως όλα τα ακροδεξιά νεοναζιστικά κόμματα ανά την Ευρώπη, έτσι και η «Νέα Δεξιά» τάσσεται κατά του κομμουνισμού, της παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε., των Ρομά, των σεξουαλικών μειονοτήτων και των αμβλώσεων.

Πλήθος μελών της οργάνωσης έχουν συλληφθεί για βίαιες επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών και ομοφυλοφίλων.

Μέλη της φασιστικής Noua Dreaptă κατά τη διάρκεια διαδήλωσης
Μέλη της φασιστικής Noua Dreaptă κατά τη διάρκεια διαδήλωσης

Για την έρευνα αντλήθηκαν πληροφορίες από:

• «Όταν η Χρυσή Αυγή προσχωρούσε στη νεοναζιστική Διεθνή «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη» και στη «Διακήρυξη της Βαρκελώνης», 1981», της Βασιλικής Μετατρούλου, xyzcontagion.wordpress.com

• «Ενοικιάζεται το "Κέντρο Γιώργος και Μάνος" στις Βρυξέλλες – Αποπέμφθηκε από το APF η Χρυσή Αυγή», 31/10/2017, jailgoldendawn.org

• «Φάκελος Ακροδεξιά: Επαφές NPD με ΛΑ.Ο.Σ και Χρυσή Αυγή», μία έρευνα του «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» στη ΝΕΤ, tvxs.gr

• «Βέλγιο: Ένας φεντεραλισμός που δεν ολοκληρώνεται ποτέ», άρθρο του Vincent de Coorebyter στην εφημερίδα "Le Monde diplomatique" (αναδημοσίευση στην avgi.gr, επιμέλεια: Θανάσης Κούτσης)

• «The old and new European friends of Ukraine's far-right Svoboda party», του Anton 
Shekhovtsov, academia.edu

Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo