Αποψεις

απόψεις

Τσίπρα, δεν είσαι Μοράλες

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

Τσίπρα, δεν είσαι Μοράλες

Γράφει ο Σωτήρης Ζιώμας

«Η διεθνής συγκυρία δεν είναι καθόλου ευνοϊκή για τις δυνάμεις της δικαιοσύνης, της κοινωνικής απελευθέρωσης και του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία». Τα λόγια αυτά θα μπορούσαν να είχαν ειπωθεί από κάποιον αληθινό επαναστάτη του 20ου αιώνα ή κάποιο φιλόσοφο και στοχαστή με βαθύτατα σοσιαλιστικές ανησυχίες.

Κι όμως. Αυτά δήλωσε απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη χθεσινή εκδήλωση στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο πλαίσιο της επίσκεψης του εμβληματικού πρόεδρου στην Αθήνα.

Ενός προέδρου, του οποίου η πολιτική σταδιοδρομία δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε κατ' ελάχιστο με αυτή του έλληνα πρωθυπουργού.

Όταν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος το 2005, η Βολιβία ήταν η φτωχότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Λίγα χρόνια μετά όμως, χάρη στην κοινωνική του πολιτική, η χώρα σημείωσε μία άνευ προηγουμένου οικονομική ανάπτυξη, αποδεικνύοντας ότι ο συνδυασμός του σοσιαλισμού με τη μακροοικονομική πολιτική μπορεί να αυξήσει κατακόρυφα την κατανάλωση.

Προσέφερε κοινωνικές παροχές στους μη έχοντες, αύξησε τους μισθούς και το βιοτικό επίπεδο των φτωχών, απελευθέρωσε τη χώρα από τα δεσμά του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, εκτόξευσε τη δημιουργία των εμπορικών καταστημάτων, νομιμοποίησε την παραγωγή κόκας για ιατρικούς σκοπούς επιτυγχάνοντας παράλληλα στην πολιτική κατά των ναρκωτικών, φορολόγησε τους πλούσιους και θέσπισε νέο δημοκρατικό σύνταγμα για τους ιθαγενείς πληθυσμούς, έχοντας προηγουμένως βγει άτρωτος σε ένα δημοψήφισμα που έγινε εναντίον του από τις λευκές ελίτ της χώρας.

Αντιστάθηκε, όρθωσε το ανάστημά του, πήρε την ευθύνη να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα, δικαιώθηκε και τώρα βρίσκεται στην τρίτη - και τελευταία - θητεία του.

Ό,τι δηλαδή δεν έκανε ο Τσίπρας.

Που μιλά για δικαιοσύνη, όταν προχωρά σε προληπτικές συλλήψεις πολιτών και παραγράφει χρέη εκατομμυρίων από ολιγάρχες την στιγμή που οι μη έχοντες ξεσπιτώνονται για ψίχουλα.

Που μιλά για κοινωνική απελευθέρωση, όταν ψηφίζει μνημόνια που εξαθλιώνουν την κοινωνία.

Που μιλά για σοσιαλισμό, όταν έχει υποταχθεί πλήρως στο νεοφιλελευθερισμό.

Που μιλά για δημοκρατία, όταν γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του δημοψηφίσματα που ακυρώνει ο ίδιος ο λαός με την ψήφο του.

Που μιλά για ελευθερία, όταν έχει υποθηκεύσει όλη τη δημόσια περιουσία στο Υπερταμείο για 99 χρόνια και έχει συμφωνήσει για σκληρή επιτήρηση μέχρι το 2060.

Τι σχέση λοιπόν μπορεί να έχει ένας εθελόδουλος πρωθυπουργός και πειθήνιο όργανο της τρόικα και των Αμερικανών με ένα χαρισματικό πρόεδρο που άλλαξε ριζικά το ρού της ιστορίας της χώρας του;

Καμία απολύτως. Θα χρειαστεί χρόνια, ίσως και αιώνες, για να γίνει ο Τσίπρας κάποια στιγμή Μοράλες.
Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo