Κειμενα

Κείμενα

Πληρωμένες πένες σε «γαλάζια» ψηφοδέλτια

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Πληρωμένες πένες σε «γαλάζια» ψηφοδέλτια

✎ Γράφει ο Σωτήρης Ζιώμας

Άρθρο 1, παράγραφος δ: «Ο δημοσιογράφος δικαιούται και οφείλει [...] να μεταδίδει την πληροφορία και την είδηση ανεπηρέαστα από τις προσωπικές πολιτικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, φυλετικές και πολιτισμικές απόψεις ή πεποιθήσεις του...». Αυτό είναι ένα από τα οκτώ άρθρα του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας. Η πλειοψηφία των δημοσιογράφων τον έχει καταπατήσει. Κάποιοι άλλοι τον σέβονται επιλεκτικά. Ελάχιστοι τον τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια.


Στο δρόμο για τις εκλογές, όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι παίρνουν την απόφαση να κατέλθουν στον πολιτικό στίβο με κάποιο από τα μεγάλα ή μικρά κόμματα. Θεμιτό μεν, θα έλεγε κανείς, εφόσον μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, νιώθουν την ανάγκη να αφήσουν πίσω ό,τι έχτισαν. Άλλωστε, το δικαίωμα στο εκλέγειν και στο εκλέγεσθαι δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε.

Όμως εδώ, υπάρχει μία διαφορά: όταν κάποιος αποφασίζει να είναι υποψήφιος με ένα κόμμα (όποιο και αν είναι αυτό), αυτόματα χάνει το δικαίωμα να μιλά με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Είναι και αυτή μία από τις στοιχειώδεις αρχές που (πρέπει να) διδάσκεται σε όλες τις σχολές της δημοσιογραφίας.


Το τελευταίο διάστημα, παρατηρείται ένα μεγάλο κύμα προσχώρησης δημοσιογράφων στη Νέα Δημοκρατία. Ένα κόμμα που, ενώ πρεσβεύει την ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης, την ίδια στιγμή κάνει υποδείξεις στους δημοσιογράφους να εκφράζουν την πολιτική γραμμή του εκάστοτε εργοδότη τους διότι αλλιώς... θα απολυθούν (βλ. παράδειγμα Ν. Δένδια - Π. Παπακωνσταντίνου της «Καθημερινής»)!

Βέβαια, θα πει κάποιος, φταίει η Νέα Δημοκρατία που αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των δημοσιογράφων υποστηρικτών της; Όχι. Σάμπως τα άλλα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ κ.α.) δεν «κατεβάζουν» αντίστοιχους υποψήφιους ευρω-βουλευτές; Ασφαλώς και ναι. Αλλά είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία έχει καταντήσει να είναι το κόμμα των δημοσιογράφων. Κάθε βδομάδα, ακούμε και από ένα όνομα να φλερτάρει με την κάθοδό του στις εκλογές, σε μία εποχή που οι υποψήφιοι τείνουν να γίνουν περισσότεροι από τους ψηφοφόρους!

Οπότε, ερχόμαστε στο διά ταύτα: για ποια δημοσιογραφία μιλάμε; Μπορεί άραγε ένας δημοσιογράφος:

– Να εξακολουθεί να κάνει προπαγάνδα και να διαμορφώνει την κοινή γνώμη, όταν έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του με ένα κόμμα και τελικά «κόβεται» από την ηγεσία του, όπως ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος και ο Γιώργος Αυτιάς;

– Να συνεχίζει να κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, ενώ έχει ανακοινώσει ότι θα κατέβει υποψήφιος με ένα κόμμα, όπως ο Αντώνης Πανούτσος και ο Βαγγέλης Περρής;

– Να δηλώνει χωρίς ίχνος ντροπής ότι το κόμμα που βρίσκεται στην αντιπολίτευση, εάν έρθει στα πράγματα, θα βάλει λουκέτο σε ιδιωτικά ΜΜΕ που τυγχάνει να είναι φιλοκυβερνητικά, και να μην έχει ελεγχθεί από τα Πειθαρχικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ για παράβαση του Κώδικα Δεοντολογίας, όπως ο Γιάννης Πρετεντέρης;

– Να διατυμπανίζει διαρκώς ότι θα είναι υποψήφιος/α με ένα κόμμα, και παράλληλα να εμφανίζεται στα τηλεοπτικά πάνελ ως «ανεξάρτητος» σχολιαστής, όπως κάνουν ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, ο Δημήτρης Τσιόδρας (πρώην εκπρόσωπος Τύπου κυβέρνησης Παπαδήμου και Πικραμμένου), ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, η Πηνελόπη Γαβρά (πρώην διευθύντρια Τύπου Μεϊμαράκη), η Μαριάννα Πυργιώτη (πρώην διευθύντρια Ινστιτούτου «Κωνσταντίνος Καραμανλής») και ο Γιάννης Λοβέρδος;

– Να αφήνει βάσιμες υπόνοιες ότι θα είναι υποψήφιος με ένα κόμμα, και την ίδια ώρα να έχει δική του εκπομπή προπαγανδίζοντας συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις, όπως ο Δημήτρης Καμπουράκης;


– Να πασάρει τις ερωτήσεις μιας συνέντευξης στον πρόεδρο ενός κόμματος (βλ. Κυριάκο Μητσοτάκη) ή να έχει άριστες σχέσεις με τον αντιπρόεδρο του κόμματος προμοτάροντάς τον ανελλιπώς (βλ. Άδωνι Γεωργιάδη), και παρόλ' αυτά να υποστηρίζει ότι ασκεί «αντικειμενική» δημοσιογραφία, όπως ο Άρης Πορτοσάλτε;


– Να έχει δηλώσει την υποψηφιότητά του/της με το κόμμα, και ταυτόχρονα να παίρνει συνεντεύξεις από συνυποψηφίους του/της στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής του/της δουλειάς, όπως η Έμυ Λιβανίου;...


... και τα παραδείγματα δεν έχουν τελειωμό!


Τουλάχιστον, η ΕΡΤ προς τιμήν της, ξεκαθάρισε ότι όσοι δημοσιογράφοι της έχουν ανακοινωθεί επίσημα ως υποψήφιοι στις ευρωεκλογές ή τις αυτοδιοικητικές εκλογές (Αρβανίτης με τον ΣΥΡΙΖΑ, Μπούρα με το ΚΙΝΑΛ, και Φλέσσα με τη ΝΔ), δεν μπορούν να παρουσιάζουν εκπομπή, βάσει των όσων προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία.


Με τους υπόλοιπους «συναδέλφους» (αν μπορούν να θεωρηθούν), τι γίνεται;


Υ.Γ.: Το ερώτημα απευθύνεται και σε ορισμένους από τους δημοσιογράφους της «Αυγής», που εμφανίζονται σε διάφορα κανάλια ως «ουδέτεροι» σχολιαστές της επικαιρότητας.
Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo