Κειμενα

κείμενα

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου στο Non Paper: Υπάρχει εγκληματικότητα. Είναι στις τράπεζες και σε μία μειοψηφία της κοινωνίας που αρπάζει τον πλούτο

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου στο Non Paper: Υπάρχει εγκληματικότητα. Είναι στις τράπεζες και σε μία μειοψηφία της κοινωνίας που αρπάζει τον πλούτο

Από την πρώτη του συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 ως υποψήφιος για το δήμο Αθηναίων, εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος με την υποστήριξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την ίδια χρονιά, η πλούσια αντιρατσιστική και αντιφασιστική του δράση ήταν εκείνη που ανάγκασε τον τότε επίσης δημοτικό σύμβουλο της Χρυσής Αυγής, Νίκο Μιχαλολιάκο, να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο απευθύνοντας ναζιστικό χαιρετισμό μέσα στο δημοτικό συμβούλιο.

Παράλληλα, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων των φτωχών, των άστεγων, των εξαρτημένων, των μεταναστών, των συμβασιούχων του δήμου και των μειονοτήτων ενάντια στα μνημόνια, τις απολύσεις και τις προσπάθειες συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους.

Λίγες ημέρες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου, συναντήσαμε τον υποψήφιο Δήμαρχο Αθηναίων και επικεφαλής της παράταξης «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας», Πέτρο Κωνσταντίνου, ο οποίος μας μίλησε μεταξύ άλλων για τα πεπραγμένα της απερχόμενης διοίκησης Καμίνη, τα φλέγοντα ζητήματα που αφορούν το δήμο, τις λύσεις που προτείνει, καθώς και την εκτίμησή του για την εκλογική αποτυχία της Χρυσής Αυγής, κυρίως στο κομμάτι των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Μετά από οκτώ χρόνια θητείας του απερχόμενου δημάρχου Γ. Καμίνη, ποια είναι η εικόνα που έχετε για το δήμο Αθηναίων;

Ο δήμος Αθηναίων έχει πάει πίσω από τη δυνατότητά του να καλύψει τις ανάγκες των απλών ανθρώπων που ζουν, κατοικούν ή εργάζονται σε αυτή την πόλη. Αυτό έχει να κάνει πρώτον με τη συρρίκνωση του προσωπικού. Όταν έχει χάσει πάνω από 3.000 προσωπικό, αυτό σημαίνει αδυναμία σε όλα τα επίπεδα: από την καθαριότητα και το πράσινο μέχρι τις υπηρεσίες συντήρησης και τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο δήμος θα έπρεπε να είχε προσαρμοστεί στην κρίση, με την έννοια να είχε μεγαλώσει διότι οι δήμοι έχουν τη δυνατότητα, αν διαθέτουν δομές πρόνοιας, να καλύψουν αυτού του τύπου τις ανάγκες. Άλλωστε, από τη δική μας μεριά, δεν βλέπουμε τους δήμους σαν επιχειρήσεις αλλά σαν υπηρεσίες και δυνατότητες του κόσμου. Επιπλέον, πήγε πίσω με τις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, όπου για μία οποιαδήποτε δραστηριότητα ο δήμος προτιμούσε να βάζει μέσα τις ΜΚΟ και όχι να αναπτύξει το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης (Κ.Υ.Α.Δ.Α.) και όλες τις υπηρεσίες του δήμου.

Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα σημαντικότερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα ο δήμος, και ποιες λύσεις προτείνετε;

Νομίζω ότι το πρώτο είναι το θέμα της φτώχειας. Ο δήμος έχει να αντιμετωπίσει κόσμο φτωχό, άστεγο που έχει υποστεί τρομακτική αφαίμαξη στο εισόδημά του και άρα, το να απαντήσει κανείς στη φτώχεια, το πρώτο είναι οι αγώνες της εργατικής τάξης που γίνονται για να τα πάρουμε όλα πίσω και να επαναφέρουμε τις κοινωνικές κατακτήσεις. Για εμάς, αυτός είναι ο κεντρικός τρόπος μέσα από τον οποίο παλεύουμε για να υπάρξουν κοινωνικές λύσεις στα προβλήματα. Για αυτό το θέμα, θα έπρεπε να υπάρχουν έκτακτα προγράμματα για την κοινωνική κατοικία. Συνολικότερα, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε επανασυστήσει τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας για να μην είναι οι κατοικίες στα χέρια των τραπεζιτών και των αρπακτικών αλλά δημόσιο αγαθό για όλους. Να δώσει κενά κτίρια αλλά και να διορθώσει μερικές ακρότητες. Για παράδειγμα, τα συσσίτια δεν μπορεί να δίνονται στη Σοφοκλέους. Θα μπορούσε να υπάρχει κοινωνική τραπεζαρία για τον κόσμο για να μην τσαλαπατούν την αξιοπρέπεια του φτωχού ανθρώπου. Το δεύτερο, είναι ο αγώνας για δημοκρατία και ελευθερίες. Είναι η σύγκρουση με τις πολιτικές του ρατσισμού, τη Χρυσή Αυγή και τους φασίστες, και όλα αυτά τα σχέδια που θέλουν να στοχοποιήσουν μία εργατική τάξη, που είναι ενιαία, και να την διαιρέσουν με βάση την εθνικότητα, το φύλο, το θρήσκευμα και το σεξουαλικό προσανατολισμό. Αυτά ξεκινούν από το τι έκαναν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και τι συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ που με την τήρηση της ρατσιστικής συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας, δημιούργησε κλειστά σύνορα, Μόρια, στρατόπεδα μέσα στην ενδοχώρα, γκέτο και αποκλεισμούς. Μαζί με αυτό, είναι και η ατζέντα «νόμου και τάξης» που βάζει στο στόχαστρο τους εξαρτημένους με τις επιχειρήσεις-σκούπα στο Πεδίον του Άρεως οι οποίες κατέληξαν στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, τη νεολαία που αντιστέκεται και τα Εξάρχεια που τα «κατασκευάζουν» ως σύμβολο της ανομίας.

Τα Εξάρχεια έχουν τεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Εσείς, ως παράταξη, αναγνωρίζετε ότι υπάρχει πρόβλημα ή θεωρείτε ότι χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για τη γενικότερη επιβολή αυστηρότερων μέτρων καταστολής από την εκάστοτε εξουσία;

Υπάρχει εγκληματικότητα. Είναι στις τράπεζες, στους εφοπλιστές και σε μία μειοψηφία της κοινωνίας που αρπάζει τον πλούτο
. Και αυτό θεωρείται «νόμιμη κλοπή». Αλλά ταυτόχρονα δεν τους αρκούν αυτά. Είναι και οι κυβερνήσεις που ψηφίζουν νόμους για να καταστείλουν τις απεργίες και να φιμώσουν την εργατική τάξη όταν διεκδικεί, τα μνημόνια και το τι μας πήραν, και το συνταξιοδοτικό από τον Κατρούγκαλο μέχρι τη ληστεία του επικουρικού ταμείου από τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο. Είναι η εγκληματικότητα που δημιουργεί μαζική φτώχεια, εξαθλίωση και πετάει τον κόσμο στο δρόμο. Γι' αυτό έχουμε τους φτωχοδιαβόλους και τις στρατιές εξαρτημένων που πέφτουν στο μικροέγκλημα για να πάρουν τη δόση τους. Γιατί δεν υπάρχει κοινωνική πολιτική για τους άνεργους, τους φτωχούς, τους άστεγους και τους εξαρτημένους. Πάνω σ' αυτό στήνουν όλο αυτό το υπερθέαμα «νόμου και τάξης».

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πρόθυμος να ενδώσει σε μία ατζέντα της Δεξιάς, δηλαδή του Μπακογιάννη, την οποία είχε εφαρμόσει παλαιότερα και το ΠΑΣΟΚ. Οι «Επιχειρήσεις Αρετής» ήταν ανακάλυψη του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80. Όταν λοιπόν μιλάμε για τα Εξάρχεια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι μία περιοχή-σύμβολο αντίστασης, όπου η φοιτητική νεολαία την είχε ως στέκι συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων και ιδεών. Είναι η περιοχή που οι πολιτικές «νόμου και τάξης» έχουν αφήσει νεκρούς: τον Μιχάλη Καλτεζά και τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

Πιστεύετε ότι η Δημοτική Αστυνομία μπορεί πράγματι να συμβάλει στη βελτίωση της προστασίας των πολιτών, και αν ναι, ποιες θα ήταν οι αρμοδιότητές της στη δική σας δημαρχία;

Καταρχάς, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει ο όρος «αστυνομία» σε μία υπηρεσία κοινωνική. Το γεγονός ότι η Δημοτική Αστυνομία ξεκίνησε για να υπηρετεί μία πολιτική φορομπηχτική, είναι το ένα ζήτημα. Η δεύτερη διάσταση είναι το παράνομο πάρκινγκ και το ποιους κυνηγούν, δηλαδή να έχουν χωροθετήσει χώρους ελεγχόμενης στάθμευσης και να έχουν ρημάξει τον κόσμο στα πρόστιμα. Ο δήμος της Αθήνας έχει φτάσει να έχει πάνω από 10 εκατομμύρια έσοδα από τις κλήσεις. Όταν για παράδειγμα, κάποιος παρκάρει στη ράμπα διάβασης των ΑΜεΑ και ως Αστυνομία του βάζεις πρόστιμο, αυτό σημαίνει ότι απελευθερώνεται η ράμπα; Όχι. Το ότι δεν υπάρχει η αντίληψη για το πού μπαίνει το αυτοκίνητο και πού όχι, αυτό διαφεύγει. Θα έπρεπε να υπάρχει μαζική δημόσια συγκοινωνία και όχι να έχουμε μία υπηρεσία που «χαρατσώνει» τους πάντες. Από 'κει και πέρα, όσο για το πού θα μπορούσε να συμβάλει κατά τη γνώμη μου μία τέτοια υπηρεσία, είναι κατά κύριο λόγο παντελώς άχρηστη. Υπάρχει όλη η συζήτηση για το αν εφαρμόζονται οι κανόνες για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Έχουμε χάσει το μέτρο και τη λογική για το ποια είναι η αναγκαιότητα να υπάρχει Αστυνομία. Για μένα, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των εργαζομένων θα μπορούσε να είχε μπει σε άλλη απασχόληση. Ένα παράδειγμα, είναι ότι δεν υπάρχει βοήθεια στο σπίτι στο δήμο της Αθήνας. Υπάρχουν 13 άνθρωποι όλοι κι όλοι. Δεν έχουμε υπηρεσίες να βοηθούν τους ηλικιωμένους που δεν μπορούν να κινηθούν μέσα στα σπίτια τους. Επίσης, δεν υπάρχουν φύλακες στους χώρους, στα πάρκα, στα σχολεία. Εκεί, το να υπάρχει κάποιος έλεγχος, ναι γιατί όχι, αλλά δεν είναι στις αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας η φύλαξη αυτών των χώρων. Άρα, αποτελεί μία διαστρεβλωμένη λειτουργία του δήμου και εξυπηρετεί το φορομπηχτικό χαρακτήρα που έχει ο δήμος και τίποτα περισσότερο.

Πώς αξιολογείτε την στάση και διαχείριση του δήμου απέναντι στην προσφυγική κρίση;

Παντελώς πίσω από τις ανάγκες. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες έχουν προβλήματα, δεν δημιουργούν προβλήματα. Η αντιμετώπιση ότι είναι «βάρος» που πρέπει να κατανεμηθεί, ήταν η θεώρηση Καμίνη που πήρε ένα κομμάτι του «βάρους» στον Ελαιώνα σε άθλιες συνθήκες, σε γκέτο-κοντέινερ, με πρόσφυγες που ζουν με επιδόματα πείνας. Αυτή είναι η διαχείριση και αντιμετώπιση που έχει η Ε.Ε., η Ύπατη Αρμοστεία και η ελληνική κυβέρνηση. Να τους βάζει σε καμπ όπως στη Ριτσώνα, τη Μαλακάσα, τη Θήβα και τον Σκαραμαγκά. Αντίθετα, ένας κόσμος με το κίνημα αλληλεγγύης είπε «Ανοιχτά σύνορα, είναι καλοδεχούμενοι». Από τις γιαγιάδες στη Λέσβο μέχρι τους παππούδες στην Ειδομένη, ανοίξαν σπίτια, αγκαλιές και πορτοφόλια και υποδέχθηκαν κατά χιλιάδες αυτόν τον κόσμο. Ένα 85% του πληθυσμού στην Ελλάδα, παρότι χτυπημένο από τις πολιτικές λιτότητας, έδωσε κάτι στους πρόσφυγες, ενώ οι κυβερνήσεις έκλεισαν τα σύνορα, έφεραν την FRONTEX, έχουν το φράχτη στον Έβρο, την Αμυγδαλέζα κ.α. Ακόμα και πολιτικά, ο δήμος της Αθήνας δεν στήριξε τον αγώνα που έκαναν άλλοι δήμαρχοι σε άλλες χώρες όπως στην Ιταλία κατά του Σαλβίνι.

ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν συγκλίνει πολιτικά σε μία σειρά από επίπεδα. Γι' αυτό και είδαμε αυτή την τριπλέτα Μπακογιάννη-Γερουλάνο-Ηλιόπουλο (σε κάποιες περιπτώσεις και τον Νίκο Σοφιανό από το ΚΚΕ) να εμφανίζονται σε ΜΜΕ αποκλείοντας άλλους από τα πάνελ τους ως αντιπαράθεση. Η ΕΡΤ, ακόμα και ο Αθήνα 98,4, ήταν υπέρ της λογικής «πάνελ των τεσσάρων». Είναι το κομμάτι που θέλει να διαχειριστεί το δήμο με δεδομένη την πολιτική ως έχει και υπόσχεται να συνεργαστεί κιόλας. Εμείς θεωρούμε ότι χρειάζεται σύγκρουση με τις πολιτικές λιτότητας στη μεταμνημονιακή εποχή.
Ακόμα και πολιτικά, ο δήμος της Αθήνας δεν στήριξε τον αγώνα που έκαναν άλλοι δήμαρχοι σε άλλες χώρες όπως στην Ιταλία κατά του Σαλβίνι.
Ακόμα και πολιτικά, ο δήμος της Αθήνας δεν στήριξε τον αγώνα που έκαναν άλλοι δήμαρχοι σε άλλες χώρες όπως στην Ιταλία κατά του Σαλβίνι.

Πόσο εφικτή πιστεύετε ότι είναι η ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό, όταν αυτή την στιγμή υπάρχουν δύο «Ελλάδες»: η Ελλάδα της αλληλεγγύης και η Ελλάδα της ξενοφοβίας;

Η Ελλάδα της ξενοφοβίας είναι πολύ μικρή μειοψηφία. Για την ακρίβεια η Χρυσή Αυγή, η ακροδεξιά και ένα κομμάτι της ΝΔ που προσπάθησε να εμποδίσει την ένταξη των προσφυγόπουλων στα σχολεία, απέτυχαν παταγωδώς και το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν να τα καταφέρουν, δείχνει το πόσο μικρή και μειοψηφική είναι η δύναμη και η επιρροή που έχουν. Δεν το πέτυχαν και ούτε πιστεύω ότι θα το πετύχουν διότι είναι πολύ ισχυρό και συμπαγές το κίνημα που έχει αγκαλιάσει τους πρόσφυγες: από τους νοσοκομειακούς γιατρούς που δεν δέχτηκαν τη ρατσιστική αιμοδοσία στους χώρους τους μέχρι τον κόσμο που πάλεψε στις γειτονιές ενάντια στα συσσίτια μόνο για Έλληνες. Αυτό που το κάνει μεγάλο, είναι ότι ο ρατσισμός είναι επιλογή των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. και το γεγονός ότι τα κόμματα υιοθετούν την ατζέντα της ακροδεξιάς, νομίζοντας ότι την εκτοπίζουν. Αυτή είναι μία λανθασμένη συνταγή. Όταν κάποιος συμφωνεί με τη λογική που λέει «δεν χωράμε όλοι γιατί θα μας πάρουν τις δουλειές», αποδέχεται όλη αυτή την πολιτική (τις απολύσεις, τις περικοπές, τα μνημόνια κλπ) γιατί δεν αντιστέκεται. Αυτή είναι η λογική του ρατσισμού: να ψάχνει για αποδιοπομπαίους τράγους.

Σε πρόσφατη συνέντευξή σας στην ΕΡΤ, δηλώσατε ότι «η Χρυσή Αυγή θα πατώσει γιατί υπάρχει ένα ισχυρό κίνημα που αντιστέκεται». Στις εκλογές του 2014 για το δήμο Αθηναίων, ο Η. Κασιδιάρης τερμάτισε τέταρτος με 16%, έχοντας μόλις 5 μονάδες διαφορά από τον πρώτο Καμίνη, και ενώ προβλέπεται ότι φέτος μπορεί και να περάσει το δεύτερο γύρο. Από πού απορρέει αυτή η αισιοδοξία σας, όταν παράλληλα το τέρας της ακροδεξιάς πλανάται σε όλη την Ευρώπη;

Νομίζω ότι το αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα έχει πετύχει μία πολύ μεγάλη νίκη, όταν απέναντι στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013 απάντησε με μαζικές διαδηλώσεις οι οποίες ανάγκασαν την τότε κυβέρνηση να άρει την ασυλία που παρείχε στη Χρυσή Αυγή και να περάσει χειροπέδες στην ηγεσία της. Βρισκόμαστε σε μία δίκη που συμπληρώνει 4 χρόνια και έχει απομονώσει τη Χρυσή Αυγή. Ο δεύτερος παράγοντας που τους έχει καθηλώσει, είναι ένα αντιφασιστικό κίνημα που δεν τους αφήνει να κουνηθούν πουθενά. Η ΠΟΣΠΕΡΤ δεν επέτρεψε τη διακαναλική της συνέντευξη, όπως πολύ σωστά δεν επέτρεψε στη διοίκηση της ΕΡΤ να τους δίνει μία ώρα το μήνα προβολή, όταν η Βουλή τους έχει διακόψει τη χρηματοδότηση. Έχουν κλείσει τα γραφεία τους σε πάρα πολλά σημεία σε όλη την Ελλάδα (λειτουργούν μόλις 12 ενώ παλιότερα λειτουργούσαν 75), δεν μπορούν να κάνουν πουθενά ανοικτές συγκεντρώσεις και έχουν χάσει όλους τους ευρωβουλευτές τους. Το γεγονός ότι υπάρχει η δυνατότητα να διαλυθεί η Χρυσή Αυγή, σημαίνει ότι όλες οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις πρέπει να έχουν μία συστηματική αντιμετώπιση απομόνωσής της. Η κυβέρνηση αυτό το παραβιάζει. Είχαμε κοινές εμφανίσεις με τον Κασιδιάρη στο Καστελόριζο, στις εθνικές επετείους, και ουσιαστικά αναγνώριζαν ότι είναι ένα νόμιμο κόμμα ενώ το βούλευμα της Δικαιοσύνης μιλάει για «εγκληματική οργάνωση» που φορά το μανδύα του πολιτικού κόμματος.

Πάντως και στην Ευρώπη, δεν είναι ορθή η εικόνα ότι επελαύνουν ο φασισμός και η ακροδεξιά. Η Ευρώπη ναι μεν είναι σε κρίση και υπάρχει πόλωση, αλλά η εικόνα είναι ότι δεν στρίβουν δεξιά τα πράγματα. Για παράδειγμα, υπάρχουν τα «Κίτρινα Γιλέκα» στη Γαλλία. Ακόμα και στην Ουγγαρία, είχαμε εργατικό κίνημα που πήρε αυξήσεις. Και αν θέλουμε να το πάμε και διεθνώς είτε με τον Τραμπ είτε με τον Μπολσονάρου, ας μετρήσουμε τι συμβαίνει στο πεζοδρόμιο. Υπάρχουν ισχυρά κινήματα που αντιστέκονται.

Σε μία εποχή όπου οι μετεκλογικές συνεργασίες αποτελούν πλέον τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, θα συνεργαζόσασταν με κάποιους από τους υπόλοιπους υποψήφιους δημάρχους, και αν όχι, υπάρχει τουλάχιστον κάποιο ενδεχόμενο συνεργασιών ως προς το ζήτημα της Χρυσής Αυγής;

Συνεργασίες για τη διαχείριση στο δήμο με την έννοια του πώς να υλοποιηθεί ένας προϋπολογισμός φτώχειας και λιτότητας δεν πρόκειται να κάνουμε. Πρακτικά, αυτοί που αναλαμβάνουν την δημαρχία, ακόμα και με την πιο αριστερή εκδοχή (βλ. Πάτρα ή Χαλάνδρι), δεν έχουν σημάνει κάτι ριζικά διαφορετικό, έστω κι αν οι δήμαρχοι όπως ο Πελετίδης διοργάνωναν κάποιες φορές κινητοποιήσεις κατά της ανεργίας. Ο Μπακογιάννης είναι «τζάκι» της Δεξιάς και της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια και στο πρόσωπό του θέλουν να συνεχίσουν όλες αυτές τις πολιτικές. Ο Γερουλάνος δεν αντιπροσωπεύει τίποτα καινούργιο. Το 2010, στην πρώτη μου προεκλογική εκστρατεία είχαμε την κινητοποίηση των συμβασιούχων στην Ακρόπολη και, ως υπουργός Πολιτισμού, έστειλε τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Αλλά και ο Ηλιόπουλος ήταν στο υπουργείο Εργασίας που ψήφισε την απαγόρευση του δικαιώματος στην απεργία στα πρωτοβάθμια σωματεία. Με τον Σοφιανό συμφωνούμε σε πολλά πράγματα. Διαφωνούμε όμως στο θέμα των ανοιχτών συνόρων. Εμείς το υποστηρίζουμε, η Λαϊκή Συσπείρωση δεν το υποστηρίζει. Από 'κει και πέρα, ως προς το ζήτημα της αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής, η «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» έχει δώσει μάχες μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Εμείς διεκδικούμε να κλείσουν τα γραφεία-ορμητήρια των νεοναζί. Αντίθετα, ο δήμος της Αθήνας έδωσε γραφεία στη δημοτική παράταξη της Χ.Α, όταν εμείς οργανώναμε καμπάνια για να μην τα πάρουν. Έχει δώσει τέσσερις αποσπασμένους στη Χ.Α. Μέχρι και θέσεις πάρκινγκ τους έδωσαν στα κεντρικά γραφεία. Δεν μπορούμε για παράδειγμα, να συμφωνήσουμε συνολικά με την παράταξη του κ. Ηλιόπουλου, όταν το ίδιο το κόμμα του κάνει αυτά που αντιπαλεύουμε. Εκεί που συμφωνούμε, θα ψηφίζουμε μαζί αλλά εκεί που διαφωνούμε, θα εκφράζουμε τις απόψεις μας και θα παίρνουμε πρωτοβουλίες για αυτές.

Πώς κρίνετε τις πρόσφατες δηλώσεις του υποψήφιου για το δήμο της Αθήνας με το ΚΚΕ, Ν. Σοφιανού, που έκανε λόγο για «μία συμμορία Βορειοαφρικανών που λυμαίνεται το κέντρο» καλώντας την Αστυνομία να παρέμβει στις λαϊκές αγορές μεταναστών της Αχαρνών αλλά και να ελευθερώσει τους κατειλημμένους χώρους όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες;

Τις τοποθετήσεις του κ. Σοφιανού, τις έχω ακούσει ο ίδιος μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Στο θέμα της εγκληματικότητας, έχουν υπάρξει τοποθετήσεις ότι η αντιμετώπιση είναι η περισσότερη αστυνομία, και μάλιστα έχει κάνει και επισκέψεις στα αστυνομικά τμήματα διαπιστώνοντας ότι υπάρχουν ελλείψεις. Εγώ πιστεύω ότι είναι μία λανθασμένη αντιμετώπιση, που δεν δίνει μία αριστερή ανάλυση για το τι σημαίνει εγκληματικότητα των πλούσιων και των φτωχών. Είναι διαφορετικές οι συνέπειες η μία από την άλλη. Ο ρόλος της Αριστεράς δεν είναι να βάλει το κράτος να λειτουργήσει με βάση κάποιες υποτιθέμενες αξίες τις οποίες έχει (δικαιοσύνη, αποτελεσματικότητα) διότι το ίδιο το κράτος, σαν εργαλεία, δεν τα έχει αυτά. Το 1989, η Αριστερά μπήκε στη λογική της συγκυβέρνησης για να πατάξει τη διαφθορά και τις διασυνδέσεις του κράτους με τους τραπεζίτες (σκάνδαλο Κοσκωτά). Είναι μία συνολικότερη στρατηγική που την έχει το ΚΚΕ, ότι δηλαδή με μία πλειοψηφία μπορεί να ελέγξει τους θεσμούς και να δουλέψουν για άλλους σκοπούς. Εμείς δεν το πιστεύουμε αυτό. Βέβαια, δεν θεωρούμε ότι το ΚΚΕ είναι ένα «σταλινοφασιστικό» κόμμα. Θεωρούμε απαράδεκτο αυτόν το χαρακτηρισμό. Για εμάς, η συζήτηση στην Αριστερά πρέπει να διεξάγεται με σοβαρούς όρους. Ο κόσμος του ΚΚΕ είναι κόσμος της αντίστασης που συμμετέχει στα συνδικάτα και στις κινήσεις της γειτονιάς. Το πρόβλημα είναι η πολιτική στρατηγική που έχει το κόμμα και οδηγεί σε συμβιβασμούς και αδιέξοδα. Σε καμία περίπτωση πάντως, δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο χαρακτηρισμός «φασίστας» για τον Νίκο Σοφιανό.

Σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεβαίνει με δύο ψηφοδέλτια τόσο στο δήμο της Αθήνας όσο και της Θεσσαλονίκης. Για ποιο λόγο; Εκτιμάτε ότι έχει κλείσει τον κύκλο της;

Όχι. Εμείς προσπαθήσαμε να μην υπάρξει διασπαστικό σχήμα αλλά η επιλογή ανήκει σε αυτούς που την έκαναν. Δεν είναι ότι διαφωνήσαμε εντός του πλαισίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από 'κει και πέρα, πιστεύω ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η μοναδική ελπίδα και πόλος μέσα στην Αριστερά που κρατήθηκε έξω από τα σχέδια αριστερών κυβερνήσεων, συνδιαχείρισης του ίδιου του συστήματος. Είναι σταθερά προσανατολισμένη στους «από τα κάτω» στην αντίσταση και έχει πολιτικά σημεία που βοηθούν την Αριστερά να πηγαίνει μπροστά όπως ο διεθνισμός, η στάση απέναντι στο Μακεδονικό, η στήριξη στο κίνημα της νεολαίας ή η οργάνωση του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος. Η «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» κατεβαίνει και στο δημοτικό συμβούλιο και στα επτά κοινοτικά πολύ πιο διευρυμένα από τις προηγούμενες εκλογές. Έχουμε ένα ψηφοδέλτιο με 51,3% γυναίκες που περιλαμβάνει άτομα από την Πολιτική Αγωγή της Χρυσής Αυγής, την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, την Κοινωνική Πολυκατοικία, χειροτέχνες, Ρομά, συνδικαλιστές, πανεπιστημιακούς κ.α.

Διαδικτυακά, τον Πέτρο Κωνσταντίνου μπορείτε να τον βρείτε στην ιστοσελίδα του συνδυασμού «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» αλλά και στις εξής προσωπικές του σελίδες:

Facebook: Petros Constantinou
Twitter: ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

• ⸻⸻⸻⸻⸻ •

* Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στις 17/5/2019
Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo