ΚΕΙΜΕΝΑ

Κείμενα

Οι δέκα στρατηγικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019

Οι δέκα στρατηγικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης

«Στρατηγικές χειραγώγησης: Οι στρατηγικές και οι τεχνικές των Κυριάρχων του Κόσμου για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και της κοινωνίας...», του Sylvain Timsit, syti.net (2002)

1. Η στρατηγική του αντιπερισπασμού

Πηγή εικόνας: npr.org

Ένα στοιχείο κλειδί του κοινωνικού ελέγχου, η στρατηγική του αντιπερισπασμού συνίσταται στο να αποσπά την προσοχή του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις μεταλλάξεις που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, μέσω ενός αδιάκοπου καταιγισμού περισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών.

Η στρατηγική του αντιπερισπασμού είναι επίσης απαραίτητη για να αποτρέψει το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.

«Κρατήστε την προσοχή του κοινού αποπροσανατολισμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει πίσω στη φάρμα με τα άλλα ζώα».
(Απόσπασμα από το: «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους»)

2. Δημιουργήστε προβλήματα, και μετά προσφέρετε λύσεις

Πηγή εικόνας: brandonsepticservices.com

Αυτή η μέθοδος ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα απ' όλα, δημιουργείται ένα πρόβλημα, μία «κατάσταση» σχεδιασμένη να προκαλέσει μία συγκεκριμένη αντίδραση από το κοινό, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που πρόκειται να αποδεχτεί.

Για παράδειγμα: αφήστε να αναπτυχθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές επιθέσεις, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας εις βάρος των ελευθεριών του. Ή ακόμη: δημιουργήστε μία οικονομική κρίση ώστε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποξήλωση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η στρατηγική της υποβάθμισης

Πηγή εικόνας: points.datasociety.net

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά, σε «υποβαθμισμένη κλίμακα», για μία περίοδο 10 ετών. Με αυτό τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, προσαρμοστικότητα, μετεγκατάσταση, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα⸱ τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί με αγριότητα.

4. Η στρατηγική της αναβολής

Πηγή εικόνας: attachesoftware.com

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μία αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποκτώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος μία μελλοντική θυσία από μία άμεση θυσία. Πρώτον, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα. Δεύτερον, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, η θυσία που του ζητήθηκε, να αποτραπεί. Τέλος, δίνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής και να την αποδεχτεί με παραίτηση, όταν φθάσει το πλήρωμα του χρόνου.

Πρόσφατο παράδειγμα: η μετάβαση στο ευρώ και η απώλεια της νομισματικής και οικονομικής κυριαρχίας έγιναν αποδεκτές από τις ευρωπαϊκές χώρες το 1994-95 για να εφαρμοστούν το 2001. Άλλο παράδειγμα: οι πολυμερείς συμφωνίες της FTAA (σ.σ. Ζώνη Ελεύθερου Εμπορίου στην Αμερική) που οι ΗΠΑ επέβαλαν το 2001 στις χώρες της αμερικανικής ηπείρου, μολονότι διστακτικές, υπέκυψαν σε μία εφαρμογή που μετατέθηκε για το 2005.

5. Να απευθύνεστε στο κοινό όπως στα μωρά παιδιά

Πηγή εικόνας: medicalxpress.com

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στον καταναλωτή χρησιμοποιούν παιδιάστικο λόγο, επιχειρήματα, χαρακτήρες, και έναν τόνο, που συχνά προκαλεί εξασθένηση, σαν ο τηλεθεατής να ήταν ένα παιδί σε νηπιακή ηλικία ή ένας πνευματικά ανάπηρος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η γαλλική τηλεοπτική εκστρατεία για τη μετάβαση στο ευρώ («οι ημέρες του ευρώ»). Όσο περισσότερο προσπαθούμε να εξαπατήσουμε τον τηλεθεατή, τόσο περισσότερο υιοθετούμε έναν παιδιάστικο τόνο. Γιατί; «Αν απευθυνθείς σε κάποιον σαν να ήσουν ένα παιδί 12 ετών, τότε, με βέβαιη πιθανότητα, εξαιτίας της δυνατότητας υποβολής, θα λάβεις μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο ανούσια, όσο μιαν απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού».
(Απόσπασμα από το: «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους»)

6. Κάντε επίκληση στο συναίσθημα παρά στη λογική

Πηγή εικόνας: searchenginejournal.com

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μία κλασική τεχνική για να παρακάμψετε την ορθολογιστική ανάλυση, και επομένως την κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρήση του φάσματος των συναισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο ώστε να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις, ή συμπεριφορές...

7. Κρατήστε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Πηγή εικόνας: vox.com

Βεβαιωθείτε ότι το κοινό είναι ανίκανο να κατανοήσει τις τεχνολογίες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και την υποδούλωσή του.

«Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικά τάξεις πρέπει να είναι από τις πιο φτωχές, ώστε το χάσμα της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να είναι και να παραμένει ακατανόητο από τις κατώτερες τάξεις».
(Απόσπασμα από το: «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους»)

8. Ενθαρρύνετε το κοινό να υποκύπτει στη μετριότητα

Πηγή εικόνας: Twitter.com/Stephen_Naromal

Ενθαρρύνετε το κοινό να βρίσκει «cool» με το να είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο...

9. Αντικαταστήστε την εξέγερση με την ενοχή

Πηγή εικόνας: hrmagazine.co.uk

Κάντε ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την κακοτυχία του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, το άτομο απαξιώνει τον ίδιο του τον εαυτό και αυτο-ενοχοποιείται, κάτι το οποίο δημιουργεί μία καταθλιπτική κατάσταση, όπου ένα από τα αποτελέσματά της είναι η αποχή από οποιαδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, δεν υπάρχει επανάσταση!...

10. Να γνωρίζετε τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Πηγή εικόνας: cartoonmovement.com

Τα τελευταία 50 χρόνια, η ραγδαία πρόοδος της επιστήμης δημιούργησε ένα ολοένα και πιο αναπτυσσόμενο χάσμα ανάμεσα στη γνώση της κοινής γνώμης και στη γνώση που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυβερνώσες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, τη νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μία ανεπτυγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει το μέσο άνθρωπο καλύτερα απ' όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και ισχύ πάνω στα άτομα απ' όσο τα άτομα στον ίδιο τους τον εαυτό.

* Μετάφραση: Non Paper
Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo