Κειμενα

Κείμενα

Washington Post: Ο Μπέρνι Σάντερς ασκεί μία έξυπνη κριτική στη μεροληψία των μέσων ενημέρωσης

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

Washington Post: Ο Μπέρνι Σάντερς ασκεί μία έξυπνη κριτική στη μεροληψία των μέσων ενημέρωσης

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο δημοσίευσε πριν λίγες μέρες η «Washington Post» σχετικά με την κριτική που ασκεί κατ' επανάληψη στα κυρίαρχα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ο γερουσιαστής και εκ νέου υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ το 2020, Μπέρνι Σάντερς.

Την περασμένη βδομάδα, ο 77χρονος γερουσιαστής από το Βερμόντ, αφού άσκησε κριτική στην Amazon για το γεγονός ότι αμείβει ανεπαρκώς τους εργαζομένους της και πλήρωσε πέρυσι μηδενικό φόρο εισοδήματος στο αμερικανικό κράτος, δήλωσε:

Μιλάω για αυτό το θέμα συνέχεια. Και μετά αναρωτιέμαι γιατί η Washington Post  που ανήκει στον Τζεφ Μπέζος στον οποίον ανήκει η Amazon  δεν γράφει ιδιαίτερα καλά άρθρα για μένα.

Η δήλωση αυτή δεν άργησε να γίνει αντικείμενο χλεύης από σχολιαστές διάφορων μέσων ενημέρωσης, οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήρισαν τον Σάντερς ως «συνωμοσιολόγο» που δεν διαφέρει και πολύ από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Τις απόψεις αυτές αποδοκίμασε σε άρθρο της στην «Post» η αρθρογράφος, Katrina vanden Heuvel, τονίζοντας ότι ο Σάντερς ασκεί απλά μία έξυπνη κριτική στη μεροληψία των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης. Η ίδια γράφει χαρακτηριστικά:

«Ο Martin Baron, αρχισυντάκτης της Post, απέρριψε τους χαρακτηρισμούς του Σάντερς σαν μία "θεωρία συνωμοσίας". Σχολιαστές του CNN κατηγόρησαν τον Σάντερς ότι χρησιμοποιεί το εγχειρίδιο στρατηγικής του προέδρου Τραμπ. Το NPR υπαινίχθηκε παρομοίως ότι παπαγάλιζε τον Τραμπ. Ο Nate Silver, συντάκτης του FiveThirtyEight, υπέπεσε σε ένα προσβλητικό ψυχολογικό βάβισμα λέγοντας ότι ο Σάντερς πάσχει από μία "αίσθηση ανωτερότητας" που αισθάνεται ότι "δικαιούται το χρίσμα αυτή τη φορά, και πως αν δεν κερδίσει, αυτό θα οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι τα μέσα/το σύστημα του το αφαίρεσαν".

Ας είμαστε όμως ξεκάθαροι: η Post και οι New York Times δεν είναι το ίδιο με το FOX News, το οποίο έχει μετατραπεί σε ένα ξεδιάντροπο προπαγανδιστικό παρεάκι. Αλλά ούτε και ο Σάντερς επαναλαμβάνει τον Τραμπ: ασκούσε μία έξυπνη δομική κριτική των δικών μας εμπορικών και κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης».

Στη συνέχεια, η αρθρογράφος σημειώνει πως «μερικές φορές, κάποια μέσα προσποιούνται ότι ο Σάντερς δεν υπάρχει, όπως όταν το Politico είχε ως πρωτοσέλιδο μία εθνική δημοσκόπηση δείχνοντας τον Σάντερς στη δεύτερη θέση με τίτλο: "Χάρις και Γουόρεν ισοδυναμούν στην τρίτη θέση στο νέο poll των Δημοκρατικών για το 2020, αλλά ο Μπάιντεν ακόμα προηγείται"».

Παρακάτω, η Heuvel, παραθέτει αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Σάντερς στο CNN και το The Nation, αλλά και από ένα email προς τους ψηφοφόρους του, τονίζοντας πως δεν έκανε ούτε μία αναφορά στον Μπέζος που κατέχει την Post, και πως η κριτική του δεν είναι ούτε καινούργια ούτε ριζοσπαστική.

Νομίζω πως η κριτική μου στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης δεν είναι... ότι ξυπνούν, ξέρεις, ένα πρωί και λένε «Πώς θα μπορούσαμε να χτυπήσουμε τον Μπέρνι Σάντερς». Υπάρχει ένα πλαίσιο για το τι μπορούμε να συζητάμε και τι δεν μπορούμε να συζητάμε, κι αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. (CNN)

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Έχουμε έναν αυταρχικό τύπο προέδρου αυτή τη στιγμή, που δεν πιστεύει στο Σύνταγμά μας, και που προσπαθεί να εκφοβίσει τα μέσα ενημέρωσης... Αυτό δεν το κάνουμε εμείς. Αλλά νομίζω ότι αυτό που πρέπει να μας απασχολεί, είναι ότι υπάρχει ένα μικρός αριθμός, πολύ μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν πολλά από αυτά που οι άνθρωποι βλέπουν, ακούν, και διαβάζουν. Και έχουν την ατζέντα τους. (The Nation)

Ακόμα πιο σημαντικό από το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης αντιπαθούν την εκστρατεία μας, είναι ότι πολλές από τις μιντιακές καλύψεις σε αυτή τη χώρα απεικονίζουν την πολιτική ως διασκέδαση, και αγνοούν σε πολύ μεγάλο βαθμό τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες μας. Όσο πιο σημαντικό είναι ένα θέμα για την πλειοψηφία της εργατικής τάξης, τόσο λιγότερο ενδιαφέρον είναι για τα μέσα ενημέρωσης. Τα ΜΜΕ μετατρέπουν αναπόφευκτα την πολιτική σε μία ιπποδρομία και την πολιτική γραμμή σε «πιασάρικες» ερωτήσεις ή διαμάχες προσωπικοτήτων. Η ικανότητα του Τραμπ να κυριαρχήσει στα ελεύθερα μέσα το 2016, είναι απόδειξη αυτής της τάσης. (email)

Τέλος, η αρθρογράφος επισημαίνει πως είναι λογικό το κατεστημένο των Δημοκρατικών, οι μεγάλες επιχειρήσεις και τα κυρίαρχα μέσα να αποδοκιμάζουν τον Σάντερς για τις θέσεις του, κυρίως όσον αφορά την ανισότητα, και καταλήγει πως, ενώ στις προηγούμενες δεκαετίες τα κυρίαρχα μέσα και οι θεματοφύλακες της κοινής γνώμης έθεταν πολύ εύκολα τους όρους του δημόσιου ντιμπέιτ, σήμερα οι νέες τεχνολογίες δίνουν τη δυνατότητα στους υποψηφίους να αμφισβητήσουν αυτό το κατεστημένο, σε μία συναρπαστική εποχή όπου όλο και περισσότερες νέες ιδέες και κινήματα γεννιούνται.

Don't Miss
© Copyright Non Paper 2019 | All rights reserved
made with by templateszoo